mapa strony   |

„Na imię mi Oskar” – pierwsza grupa biblioterapeutyczna.


 

Autorski program biblioterapii „Na imię mi Oskar” powstał w 2010 roku. Jego powstanie miało ścisły związek z przygotowaniem rozprawy doktorskiej z zakresu pedagogiki, która opiera się na eksperymencie pedagogicznym.

W latach 2010-2012 zajęcia z zakresu programu realizowane były wyrywkowo, nie prowadzono ich w uformowanej grupie biblioterapeutycznej. Odbywały się wówczas pojedyncze spotkania, najczęściej w grupie 1. Jednak dzięki temu dokonano pierwszych niewielkich korekt w scenariuszach poszczególnych zajęć.

Z początkiem lipca 2012 roku rozpoczęto systematyczne spotkania grupy biblioterapeutycznej- realizowane były tylko i wyłącznie w oparciu o  „Oskara”. Cykl dziesięciu 1,5 godzinnych spotkań, realizowanych 2 razy w tygodniu, w których wzięła udział grupa 17 nieletnich, zaowocował wersją zrewidowaną programu. Ewaluacji wersji podstawowej dokonano po uwzględnieniu i dokładnej analizie wniosków z pierwszej edycji.

 „Grupa Oskara” pozwoliła mi na dokonanie istotnych zmian w programie oraz sformułowanie sugestii co do jego dalszej realizacji. Pierwsza wersja została wzbogacona o 2 dodatkowe spotkania integracyjne, poprzedzające przejście do właściwego procesu biblioterapeutycznego. Ważne by podczas tych spotkań kłaść duży nacisk na wdrożenie uczestników do respektowania ustalonych norm i zasad obowiązujących podczas zajęć, jest to niemal niezbędnym warunkiem budowania atmosfery wzajemnego zaufania w grupie. Istotna, choć niedoceniona w przypadku procesu biblioterapii jest baza lokalowa, zajęcia powinny odbywać się bowiem za każdy razem w tej samej sali, spełniającej wymogi nie tylko bhp ale dającej poczucie bezpieczeństwa i dyskrecji.

Realizacja programu:

Uwagi ogólne: program adresowany jest do grupy terapeutycznej liczącej od 10 do 12 osób. Istotne jest, że spotkania powinny następować według przedstawionego niżej harmonogramu, w ściśle określonej, zaprezentowanej kolejności. Każda jednostka tematyczna- jedno spotkanie trwa od 1 do 1,5 godziny, w zależności od tępa pracy grupy, jej liczebności, poziomu zintegrowania, formy czytania tekstu jaką przyjmie prowadzący i innych zmiennych mających wpływ na przebieg każdego spotkania, których nie da się do końca przewidzieć.

Refleksja: pierwsza edycja programu pozostanie  wyjątkową, dostarczyła uczestnikom wielu emocji – wielu z nich nie dało się ukryć, co pozwoliło na poznanie siebie i innych z całkiem nowej, nieznanej dotąd strony.  9 sierpnia 2012 roku „Grupa Oskara” przeszła do historii. Przeżyliśmy z Oskarem całe jego Życie. Doświadczając radości, miłości, rozstań i rozczarowań, towarzyszyliśmy mu od młodości przez dorosłość i starość, aż do śmierci. Papier nie rumieni i nie wzrusza się jak ludzie, pozwala wyrazić to co trudno czasem wypowiedzieć, dlatego 17 uczestniczących w projekcie nieletnich, przez cykl spotkań poprzez pisanie wcielało się w liścia który spadł z drzewa, innym razem znajdywali czapkę niewidkę, pisali list do wroga, zdradzali swoje sekrety, wrzucali swój strach do kapelusza, pisali list do przyszłości, który

wspólnie wrzucaliśmy do morza,  czy wracali pamięcią do wspomnień, które wywołują uśmiech na ich twarzy. Podczas ostatniego spotkania grupy 9 sierpnia 2012 roku uczestnicy pożegnali się „Listem do samego siebie”.

E.M.